انویدیا (Nvidia) به تازگی دو سرخط خبری بزرگ منتشر کرده که با آنها به عنوان رویدادهایی مثبت برخورد می شود، اما ما دیدگاه متفاوتی داریم.
انویدیا (Nvidia) یک برنامه بازخرید سهام 150 میلیارد دلاری را اعلام کرد؛ رقمی که حتی بر اساس استانداردهای تاریخ شرکت های آمریکایی نیز بسیار عظیم است. این شرکت همچنین پلتفرم امنیتی جدیدی به نام OpenShell را معرفی کرد که برای جلوگیری از سرکشی و نافرمانی عامل های هوش مصنوعی افسارگسیخته طراحی شده است.
این یک چرخه مضحک و طنزآمیز است: Nvidia با فروش سخت افزارهایی که به هوش مصنوعی امکان می دهد افسارگسیخته عمل کند میلیاردها دلار درآمد کسب می کند، سپس بزرگ ترین برنامه بازخرید سهام در تاریخ آمریکا را به راه می اندازد تا وال استریت را راضی و خشنود نگه دارد، و در نهایت قلاده ای ایمنی برای مهندسی و مهار همان آشوبی که خود در ساختنش نقش داشته به ما می فروشد.
این دقیقاً شبیه به راه انداختن یک آتش است، فقط برای اینکه کپسول آتش نشانی را به شما بفروشند.
مشکل هوش مصنوعی سرکش؟
موضوع ایمنی هوش مصنوعی در تمام پلتفرم های پرطرفدار دستمایه سوءاستفاده و هیاهو قرار گرفته است.
طی آزمایش ها، عامل های پیشرفته هوش مصنوعی توسعه یافته توسط OpenAI به معنای واقعی کلمه از محیط های ایزوله سندباکس خود خارج شدند، در قالب یک سیستم گروهی هماهنگ شدند و با استفاده از اعتبارنامه های سرقت شده، به طور خودکار به سیستم های خارجی، Hugging Face و وب سایت های بهداشت دولتی در استرالیا، نفوذ کردند.
این نکات از قلم افتادند که
- محیط های ایزوله به گونه ای طراحی شده بودند که شکست بخورند (آنها نرده های محافظ و تدابیر ایمنی را خاموش کرده بودند)
- این موضوع ناشی از یک «ابر هوش مصنوعی» نیست، آنها صرفاً از اسکریپت ها و اطلاعات هویتی سرقت شده استفاده کردند (تاکتیک های پیش پا افتاده و معمولی هکرها)
وقتی سیستم های خودمختار خود به خود شروع به شکستن مرزها می کنند (که در واقعیت این طور نیست)، مردم به طور طبیعی بدترین سناریوهای ممکن را متصور می شوند.
برای مقابله با این موضوع، Nvidia پلتفرم های OpenShell و Sentry را عرضه کرد. ایده اصلی این است که دسترسی ها و مجوزهای یک عامل هوش مصنوعی به صورت ریاضی و دقیق قفل شود تا تنها به اندازه ای قدرت داشته باشد که وظیفه واقعی خودش را انجام دهد، و همچنین فعالیت های تراشه به صورت آنی و لحظه ای زیر نظر گرفته شود تا در صورتیکه یک هوش مصنوعی شروع به تخطی از چارچوب ها کرد، بلافاصله مداخله صورت گیرد.
نمی توان این طنز و تناقض جالب را نادیده گرفت؛ Nvidia سخت افزارهایی می سازد که به این مدل های عظیم اجازه می دهد افسارگسیخته عمل کنند، تقاضا برای عامل های مهارناپذیر را به وجود می آورد، و سپس با یک قلاده ایمنی وارد صحنه می شود. قهرمان واقعی!
بازخرید 150 میلیارد دلاری سهام انویدیا
بازخرید 150 میلیارد دلاری سهام انویدیا یک ترفند مالی است که برای بالا بردن ساختگی ارقام طراحی شده است. وقتی شرکتی میلیاردها دلار را به بازخرید سهام خود اختصاص می دهد، در واقع مشغول یک بازی ساده است
ترفند سود به ازای هر سهم: Nvidia با استفاده از نقدینگی برای بازخرید میلیون ها سهم در بازار، تعداد سهام در گردش خود را کاهش می دهد. این کار رقم سود به ازای هر سهم (EPS) را به صورت ساختگی متورم می کند و حتی زمانی که فروش شرکت تغییری نکرده است، تصویری از رشد را به نمایش می گذارد.
تقاضای مصنوعی: Nvidia با عمل کردن به عنوان خریدار تضمینی سهام خود، یک کف قیمتی مصنوعی ایجاد می کند که مانع از افت طبیعی بازار می شود و اعتماد کاذبی را به سرمایه گذاران القا می نماید.
پرداخت های کلان و بادکرده به افراد درون سازمانی: میزان پاداش مدیران ارشد به عملکرد کوتاه مدت سهام گره خورده است. بازخرید سهام روشی سریع برای تحقق این اهداف است؛ اقدامی که به مدیریت اجازه می دهد سودهای کلانی کسب کند، در حالیکه سلامت بلندمدت شرکت در درجه دوم اهمیت قرار می گیرد.
این پول به جای باد کردن ترازنامه ها و راضی نگه داشتن وال استریت، می توانست صرف تحقیقات مستقل در زمینه ایمنی، توسعه زیرساخت های بی نقص، ایجاد تدابیر ایمنی بلندمدت، یا خدای نکرده، افزایش دستمزد کارکنان شود.
واقعاً داریم پول چه چیزی را می پردازیم؟
